Een paar dagen Adirondacks.

We hebben deze week een paar heerlijke dagen doorgebracht in de Adirondacks. Het weer werkte mee, alleen op woensdag was het koel. We hebben gewandeld, maar niet zo heel ver. Alleen het rondje om Moss Lake. Daar zagen we een paar "loons" een bedreigde eendensoort. Het was net alsof ze over het water renden, en wat gingen ze hard! Ik heb eens opgezocht wat dat nu weer te betekenen had; blijkbaar hebben ze een lange startbaan nodig als ze willen vliegen, en waren dit waarschijnlijk jonkies die het vliegen nog moesten leren. Dit filmpje laat in slow motion zien hoe zo'n take off eruit ziet. Het is een bedreigde diersoort, dus geweldig om er op verschillende plekken te zien. Ze hebben zo'n aparte roep. Het is een typisch geluid voor de Adirondacks.

Moss Lake

We hebben op 7th Lake gekayaked. Heerlijk! Er zijn verschillende kampeerplekjes aan het meer, waar je vrij kunt kamperen, dat lijkt me heerlijk. Met de kayak naar een eilandje en daar kamperen.

Micky bleef nog even in de kayak luieren.

Ik heb in een ander meer mijn dagelijkse baantjes getrokken. Het is heerlijk zwemmen in deze meren. Ze warmen een stuk sneller op dan het meer hier!

Het uitzicht bij het hotel. Het was tevens een restaurant. 's Avonds kwamen mensen aanleggen met hun boot om uit te gaan eten. Het eten was er erg lekker, maar we vonden de kamer een stuk minder. Waar wij in zaten was nog niet gerenoveerd, en dat is te merken in een 100 jaar oude Inn.

Vlakbij Old Forge, een moederhert met 2 kleintjes.

Supertam zo dicht bij de stad waar niemand hun kwaad doet.
We zagen achter in onze tuin ook een mama met 2 jongen. Het moet wel een goed jaar zijn als ze tweelingen hebben. Ik zag dat ze zich aan mijn ochtendglorie tegoed gedaan hebben!

Kort reisjes

Het zijn een paar lekker relaxte weken geweest. Dat had ik echt nodig! Nog een paar dagen voordat ik weer moet werken, dus nog even genieten. Het is wel eens lekker om eens vakantie te hebben met alleen een paar kleine uitstapjes en lekker thuis te modderen en wat dingen op orde krijgen. Ik zou zo kunnen wennen aan pensioen of niet werken!
Zo geeft een uitstapje naar het park al een vakantiegevoel.

Muddles is er helemaal klaar voor.

Lekker gepicknicked, en Muddles heeft voor het eerst echt gezwommen, dus zonder met voeten aan de grond. "Kijk mama, zonder handen!"

Voor Memorial Day ging we naar Watkins Glen. Het was een erg korte optocht. 

We hebben wat winkeltjes gekeken, en rond gelopen. Niet zo lang, want zo groot is het ook weer niet.

Bij de haven.

Woensdag gingen Micky en ik 2 dagen naar Old Forge in de Adirondacks. Wat is het daar toch mooi! We zijn er nog nooit zo vroeg in het jaar geweest, en alles was zo fris groen. Weer heel anders dan in de zomer. Er waren ook nog geen zwarte vliegen, die kunnen de boel anders wel verpesten.

Eerst een korte wandeling bij Nick's Lake, een state park.

 Daar zagen we deze lekker liggen zonnen. Zie je de grauwe ogen? Hij zal snel genoeg gaan vervellen.

Overal waren mooie vlinders:

 Dit bord hangt er al een tijd zo te zien, het is helemaal in de boom gegroeid.

Om maar even bij borden te blijven, dit is er een die je niet overal tegen zult komen:

 

Dit bord vonden we wel apart vanwege de locatie: beneden aan een steil wandelpad:

Bij het plaatsje Inlet.

Het uitzicht vanuit ons hotel in Old Forge, heel vroeg in de ochtend met de mist die optrekt van het meer, en windstil.

Donderdag hebben we op de Moose River een eindje gekanoed, heerlijk.En daarna weer terug naar huis, dus maar even heel kort, maar lekker even er tussenuit.

Adirondack reisje

Donderdagmiddag vertrokken Micky en ik richting Adirondacks. In Old Forge stopten we bij een winkel, en daar zagen we bij de buren dit hert.


Blijkbaar zijn de pompoenen zelfs nog niet veilig voor de herten.

We hadden met Bart in Long Lake afgesproken, en we ontmoetten hem eerst bij een tankstation omdat gemakkelijker te vinden was dan het restaurant. Blijkbaar is dit een hangplek voor hun geweest; goedkope pizza en gratis internet, een goede combinatie. Het was leuk om hem weer te zien, we maakten kennis met een paar van hun groep, en Bart gooide alvast een heleboel van zijn spullen in onze auto. Wat een troep heeft hij verzameld! Samen met hem en Carly gingen we daarna naar het restaurant. Het was heel gezellig, en we hebben een heleboel bijgekletst.

Tegen een uur of 9 gingen zij terug naar hun plek, en wij verder naar Tucker Lake waar we een hotel hadden geboekt. Het Shaheen Motel, wat me reuze meeviel. Veel plekken in de Adirondacks zijn oud of slecht bijgehouden, maar dit was goed bijgehouden en schoon. De stijl is wel jaren '80 maar dat geeft niks.

De volgende ochtend vertrokken we richting Ray Brook, drie kwartier noordwaarts, waar de afscheidceremonie van hun Student Conservation Association/Americorps periode gehouden werd. We hadden aanwijzingen gekregen, maar draaiden toch nog de verkeerde oprit in; het bleek een gevangenis te zijn. Grote hekken, en veel prikkeldraad. Er liep een wacht buiten, en die heb ik even de weg gevraagd. Hij zei dat we op de verkeerde plek waren en we een aantal geweren op ons gericht hadden vanuit de wachttorens. Ja, dat we verkeerd waren was me ook wel duidelijk, maar hij was toch behulpzaam om ons de juiste plek te wijzen. We hebben ze tenminste even alert gehouden door met een zwart busje bij de poort te verschijnen.

We moesten een klein stukje verderop zijn, bij het kantoor van het Department of Environmental Conservation. Bart en andere groepsleden kwamen even later aan. We maakten kennis met nog meer mensen, er zijn 20 groepsleden, de leiders, en er waren een boel ouders. Er werden een boel speeches gehouden, waarin onder andere werd verteld wat ze deze zomer gedaan hebben. Alle nummers weet ik niet meer, maar ze hebben heel wat bruggen en lean-to's gebouwd, mijlen wandel- en snow mobiel paden bijgehouden en aangelegd, honderden omgevallen bomen opgeruimd, en massa's uitheemse plantensoorten weggehaald. Ze hebben alles bij elkaar zo'n 11.000 uur gewerkt. Het is een geweldige taak wat ze gedaan hebben, en iets om trots op te zijn. Doe dat maar eens na om 5 maanden in het bos te werken in weer en wind met de zwarte vliegen en muggen, in tenten te slapen, en samen te werken met een kleine groep! Ze hebben allemaal veel geleerd, niet alleen in taken, maar ook in mensenkennis, groepsdynamiek, en leiderschap (elke week had iemand anders van de groep de leiding tijdens hun werkexpedities).

Na de speeches kregen ze allemaal een certificaat en een kado; een bijltje. Je zult het niet geloven, maar ze waren allemaal zo blij met hun bijltje. Dat is een van hun gereedschappen geweest deze maanden.

Na de speeches was er lunch, en hebben we een tijdje met de rest van de groep gekletst. We hadden eigenlijk geen idee wat we verder die dag nog zouden doen, het was druilerig weer en wandelen zag er niet zo aantrekkelijk uit. Dus spraken we met Bart en Carly af dat we even naar hun thuis van de laatste maanden zouden gaan.

Onderweg zijn we verschillende keren gestopt voor wat foto's; ondanks dat de bladeren bijna allemaal weg zijn is er toch wat kleur in al het grijs te ontdekken.







Bij Bart, dit zijn de huisjes waar ze gelogeerd hebben. Ze waren hier alleen de dagen dat ze vrij hadden. Het ligt helemaal afgelegen, 20 mijl verderop is een dorp.




Ze hadden een uitzicht over het meer, waar ze konden zwemmen of kano varen.



Het grote huis, hier aten ze gezamelijk, en ze konden er internet gebruiken.

Bart gaf ons een "rondleiding" in zijn huisje, er zaten een stel van zijn groep, en de stemming was nogal mineur. Ze waren allemaal moe, en een beetje depressief over het komende afscheid. Ik moest lachen met een van de meisjes, die plopte op de grond neer met haar nieuwe bijlje en begon het te slijpen; het was niet scherp genoeg. Meteen begon iemand anders ook zijn bijltje te slijpen. Uit de raam zagen we iemand lopen, pratend aan zijn mobiele telefoon in de ene hand en met het bijltje in de andere hand. Een grappige scene, ja, ze waren allemaal echt blij met hun bijltje!

Micky en ik hebben verder niet meer veel gedaan, we zijn 's avonds gaan uit eten, en de zaterdagochtend weer terug naar huis gereden.


Onderweg, bij dit huis staan altijd extreem veel decoraties, afhankelijk van het seizoen. Het is nu een invasie van pompoenen.

Weekendje weg

We zijn weer heelhuids thuis van een weekend in de Adirondacks. Gisteren hebben we urenlang door de harde regen en wind gereden. Het plan was eerst om tot maandag te blijven, maar toen kwam Tim erachter dat zijn school op maandag begint en niet op dinsdag, dus ons reisje werd met een dag ingekort. Op zondag zouden we nog een wandeling gaan doen, maar dat werd ook niks met een tropische storm die over ons heen raasde, en dus zijn we 's ochtends meteen vertrokken.

Tim was op donderdag naar Binghamton vertrokken om zijn spullen te verhuizen, en op vrijdag gingen we hem alweer halen om met ons mee te gaan naar Old Forge, in de Adirondacks. Eerst moesten de honden nog weggebracht, dus dat alles zorgde voor een omweg en een lange rit. Om 3 uur waren we in Old Forge, een beetje gaar van het rijden. We zaten in het Water's Edge hotel, tegenover het waterpark. We hebben rondgewandeld, en minigolf gespeeld 's avonds, niet zoveel dus.


Een grappig bootje.


Aan de overkant ons hotel.

Op zaterdagmorgen zijn we naar Tickners Canoe canoe gegaan, en daar een kano en kayak gehuurd. Wonder boven wonder gingen Tim en Niels ook mee. Niels onder de voorwaarde dat hij alleen maar in de kano hoefde te zitten en niet mee te roeien. Tim had nog nooit gekayakt en ik zag een grote smile op zijn gezicht. Hij vond het zo te zien wel leuk. Die kayak ging een stuk vlotter dan wij in de kano, daar had hij wel plezier in. We gingen blijkbaar zo langzaam dat Niels het niet kon uitstaan dat we steeds achter Tim waren en hij de roeispaan van mij overnam en een eind hard geroeid heeft.
Het was een leuk tochtje op de Moose River. Je kanoed tussen hoog gras, we kwamen af en toe langs een groep eenden, en we hebben een reiger en wat andere vogels gezien. We zijn een dik uur weg geweest. Het is een langzaam stromende rivier (althans op dat stuk), en stroomopwaarts is ook niet zwaar.

Net toen we weer bij het hotel waren kwamen Bart en Carly. Goede timing. We wisten nog niet of Carly ook mee zou gaan, Bart had al gezegd dat ze niet tussen de familietijd wilde komen. Ze voelde zich er wat ongemakkelijk bij in het begin, maar ik zei tegen haar als Bart haar meebrengt ze er ook bij hoort.
We gingen naar het waterpark, waar we een hele leuke dag hadden. Veel waterglijbanen gedaan, de laatste die we deden was wel HEEL spannned! En lekker gedobberd in de lazy river waar je uren kan doorbrengen, en jawel hoor, naar het sprookjesbos geweest. Hoe jammer dat ik geen fototoestel bij me had! Tim in het dwergenautootje, drie jongens op de drie blinde muizen (meer iets voor 3 jarigen, zo klein), en alle vier in Cinderella's pompoen.

Die avond probeerden we nog een kamer te krijgen voor Bart en Carly, maar behalve een hele dure kamer in ons hotel was er in de stad niks meer te krijgen. Dan de camping maar geprobeerd, daar hadden ze nog 1 camping cabin te huur, dat kwam goed uit. Wel grappig dat ze een papiertje moesten tekenen dat ze wisten dat er beren konden zitten. Na al hun tijd in de wildernis was dit huisje erg luxe. Er staat alleen een bed in, verder niks, maar ze hebben veel tijd in een tent doorgebracht, en er zijn luxe douches en wc's bij deze camping wat ze gewoonlijk ook niet hebben.
We bedachten dat de reden dat alles zo vol zat was dat de state parks allemaal hun campings gesloten hadden vanaf zaterdag voor de orkaan.

Op zondag werden we wakker met harde wind en regen. Dus die wandeling werd ook niks. We ontbeten en namen weer afscheid van Bart en Carly. Ze zitten ongeveer een uur rijden van Old Forge af, de tegengestelde richting van ons. Om 10 uur vertrokken we. Onderweg hebben we niks dan harde regen gehad. Orkaan Irene was tegen die tijd een tropische storm. Op de weg van Utica naar Syracuse telden we 71 hoogwerker trucks die oostwaarts trokken om te gaan helpen met alle stroomuitval, en we zagen verschillende vrachtwagens met grote generatoren. De rivieren rondom Binghamton zaten goed vol; we leverden Tim weer af, hij zit daar hoog en droog.
De honden werden weer opgehaald, wat was Muddles blij! Je kon hier ook zien dat het hard gewaaid had, overal takken en bladeren op de weg, en in de stad zagen we een omgevallen boom. Maar lang niet zoveel schade als op andere plaatsen.

Deze video is in het plaatsje Fleishmans, waar we jaren geleden een keer geweest zijn voor een skitrip. Op mijn blog van toen staan een paar foto's van de huizen, zo dicht bij het water. Zouden ze er nog staan?

Zoonlief's foto's

Zondag is Bart weer vertrokken naar de Adirondacks om zijn werk/stage voort te zetten. Hij heeft het er wel naar zijn zin. Ze zitten midden in de natuur, en hier is een greep uit zijn honderden foto's die hij gemaakt heeft.



Nadat ze de hele dag gewerkt hadden gingen ze nog een berg op klimmen!


De rust en stilte van de meren in de Adirondacks.





Geweldig toch!

Weekend Adirondacks

Dit weekend hebben Micky en ik Bart weer opgehaald. Hij had achteraf gezien ook wel met iemand mee kunnen rijden naar huis, maar zo hebben wij er zelf een weekendje uit kunnen halen zonder te horen "I am bored." Tim en Niels bleven dus weer thuis.

We waren wat laat met reserveringen maken, en voor 1 nacht is het best wel moeilijk in die streek. Hotelkamers gaan snel weg in het weekend, en de cottages worden meestal alleen voor 1 week verhuurd. We vonden toch nog wat, bij Nelson Cottages in Inlet. Wel erg duur voor wat je krijgt. Dat is altijd wel onze ervaring geweest in de Adirondacks. We zaten in het huisjes "Ohio" genaamd, het was er schoon, maar alles is oud en stamt zo ongeveer uit 1950, en de vloeren zijn geweldig golvend. Die huisjes heten "housekeeping cottages", wat betekend dat je zelf je handdoeken en bedlinnens mee moet nemen. Zo zijn er heel veel van dit soort huisjes in de Adirondacks.

Op zaterdag zijn we gaan canoe varen op de Moose River. We huurden een kano bij Tickner Canoe in Old Forge. We hadden onze eigen kano niet bij ons omdat het busje waarop we hem vervoeren aan nieuwe remmen toe is. Voor $17 konden we 2 uur lang kano varen, toch ook niet gek. De kano wordt achter het kantoortje te water gelaten, en je kunt een heel eind op een langzaam stromend en kronkelend riviertje varen. Eerst stroomopwaarts, tot we bij de stroomversnellingen kwamen. Daar kom je met een kano niet tegenop. Daarna lekker relaxed drijvend en af en toe bijsturen en paddelend terug.

Je kunt je ook met een kano een eind verderop de Moose River af laten zetten, en dan ben je 4 uur onderweg, voor ons waren die 2 uur genoeg. We genoten ervan. Het water stond vrij hoog, maar als het lager is zijn er ook nog eens allelei zandstrandjes waar je kunt aanleggen.





Hierna hebben we in Old Forge wat rondgelopen en winkeltjes bekeken. Ik vindt het Adirondack-stijl meubilair zo mooi. De stoelen zijn het bekenst, maar ook de rest is mooi. We keken bij Wilderness Interiors, een leuk ingerichte winkel. Ook Old Forge Hardware is een leuke en bekende winkel om te bekijken. Je kunt het bijna zo gek niet bedenken of ze hebben het. De winkel bestaat uit allerlei kamertje waar je rond kunt neuzen.


Een winkeltje met molentjes.

's Avonds hebben we weer bij de Sreamen Eagle pizza gegeten. Ze hebben er echt lekkere pizza, en deze keer konden we buiten zitten op het terras.

Het plaatsje Inlet stelt echt niet veel voor, maar ik vindt het wel gezellig aandoen. Althans voor een bezoekje. Bij het dorpsstrandje is er op zaterdag "live" entertainment. Het bestond deze avond uit een country en western zanger. Er was niet veel volk op afgekomen, een stuk of 20 mensen hooguit. Hij zong best goed, maar country en western is niet onze favoriete muziek en na een paar liedjes hielden we het voor gezien. Een half uur later zaten we onder het afdak bij ons huisje en het begon te plenzen en hield niet op. De zanger is ook nog eens verregend, sneu.
Dus wij zaten de regen te bekijken, bij gebrek aan tv :)



Dit is Inlet, het hele dorp.

Vanmorgen was de regen gestopt, en hebben we ontbeten in het Tamarack Cafe. Nog zo'n plek met lekker eten, en een mooi aangekleed restaurant. Zoals de tafels die gemaakt zijn van een kano.
We hadden hierna nog tijd voor een korte wandeling. Opvallend hoeveel paddestoelen er staan, inclusief de Indian Pipe waarvan ik wel eens plaatjes gezien had, maar nog niet in het echt. Je kunt hier ook zien dat het weer koeler is dan thuis. Hier en daar komen er al gele en rode bladeren aan de bomen, en de guldenroede staan in volle bloei.

Om 10 uur kwamen we bij Bart's stekje aan, net toen we om de bocht kwamen ging de telefoon, hij probeerde ons te bellen en toen zag hij ons. Hij was bijna de laatste om te vertrekken, iedereen kon niet wachten om er weg te komen. Ze hebben een zware 2 weken gehad! 3 credits in 2 weken is een hele hap! De stof die hier op 1 dag behandeld werd, wordt in een gewoon semester over anderhalve week gestreken. Ze zijn elke dag van 's morgens vroeg tot 's avonds laat bezig geweest. Alleen vorige week zondag hadden ze 4 uur lang vrij gehad, en waren ze naar het waterpark gegaan.

Ze hebben in de bossen rondgestruind en onderzoek gedaan, kano gevaren (en geleerd hoe ze weer in een omgeslagen kano moeten klimmen), en wateronderzoek gedaan. Echt een 'in het veld' studie dus, en gedeeltelijk lessen in de klas. De meeste avonden tot half 10!

Hij had wat foto's gemaakt. Hij had verteld dat ze een berg beklommen hadden. Ik vond dat ze maar erg hoog geklommen hadden:



Het bleek dat ze naar Whiteface Mountain geweest waren! Hier kun je naar boven rijden en dan moet je nog een eind klimmen. Erg mooi, ik ben er nog niet geweest, dat komt op mijn lijstje! Ze bestudeerden de "flag trees" op Whiteface Mountain.


De flag trees zijn deze, volgens Bart kan deze boom wel 100 jaar oud zijn. Ze zijn door de moeilijke leefomstandigheden klein.


Dit was de berg die ze beklommen hebben, Blue Mountain:


Met het uitzicht vanuit de uitkijktoren.