Veel regen=

veel water in de watervallen!




Buttermilk Falls.

De kracht van water is een indrukwekkend gezicht!

Een weekendje bijtanken

Op zaterdagmorgen had ik afgesproken met Chrissy, we zouden altijd nog een keer een wandeling gaan doen. Ze geeft Nederlandse les op Cornell, en heeft het daar erg druk mee. Nu wordt het weer beter, en moesten we die wandeling toch maar eens gaan doen. Ik haalde haar op, en we zijn naar Buttermilk Falls geweest. De paden door dat ravijn zijn al open (in Treman nog niet). Het was heel gezellig weer eens te kletsen. De klim (het eerste stuk is heel steil met veel trappen) viel me een beetje tegen. Jee, is mijn conditie echt zo slecht? Ik moest echt even gaan zitten. We hebben het maar rustig aan gedaan.


Het was er zoals elke keer weer erg mooi.

We deden er ongeveer een uur over, en daarna heb ik haar weer thuis afgezet. Micky was ondertussen naar een onderscheidingsceremonie op zijn werk. Er was ook nog een picknick maar hij had geen zin meer om te gaan. Dus we zijn thuis in het bos aan het werk gegaan om de paden bij te werken. Het was erg warm! 89F bleek later. Daarna lekker buiten zitten met een drankje en een boek was ook lekker!

Vandaag hadden we afgesproken met Monique en Fer in Rochester. Ze hadden een tussenstop op weg naar Nederland om de Niagara watervallen te bezoeken. Er was ook nog tijd om elkaar te ontmoeten, zo ongeveer halverwege.

Onderweg naar Rochester stopten we even bij een tankstation, waar ook een McDonalds bij ligt. Net achter de drive thru zie je iets wat je niet bij veel tankstations of McDonalds zal zien:



In het gebied wonen Amish en bij een van de boerderijen was een bijeenkomst waar veel wagentjes stonden.
We hebben nog een stukje verkeerd gereden waardoor we langs het Montezuma vogelreservaat kwamen. We zagen er 3 arendnesten, 2 van de nesten zelfs op electriciteitspalen. Ook wel leuk om te zien, en de omweg waard.

We hadden bij de Cracker Barrel afgesproken, het was een leuk weerzien! Fer kenden we nog niet, het was leuk om hem ook eens te zien. Het is al 5 jaar geleden dat we elkaar zagen, we kennen elkaar al zo'n 29 jaar. Zo veraf wonen verwatert het contact wel wat, maar als je elkaar dan weer ziet is het meteen weer leuk.

We hebben samen gelunched en omdat het zo'n mooi weer was zijn we daarna een eind gaan wandelen in het Genesee Valley Park, en langs het oude Erie Canal.
Het was er een stuk kouder dan bij ons, maar toch nog lekker weer. Ze vonden maar dat het hier erg groen is met veel water. Komend uit New Mexico kan ik het me wel voorstellen!
We hadden heel wat bij te kletsen! Veel te snel was het tijd om weer afscheid te nemen, tot wie weet wanneer (helaas geen foto's, mijn batterijen waren leeg).

Onderweg naar huis stopten we bij een rustplaats en op de toiletten zag ik wat nieuws; een 'sharps container', een plastic doos aan de muur om gebruikte naalden in te doen. Ik had er nog nooit bij stilgestaan, maar het is inderdaad een heel goed idee, want wat moeten diabeten met hun gebruikte naalden doen als ze op reis zijn. Het zal ook werkers beschermen, want er zullen altijd mensen zijn die de naalden in de vuilnis gooien.

Onderweg is er toch altijd wel wat te kijken, zoals de architectuur van de huizen. Zo viel me deze keer op hoeveel huizen er een cupola hebben in het noorden.
We zagen ook nog een vos langs de weg (wat hebben we toch met vossen de laatste tijd). Dit was een moedervos en de jongen waren bij haar aan het drinken. Dat is toch ook wel uniek om te zien!

Foto's

Eerst een update van de vogeltjes;






Even een dutje doen...

Vanmorgen zijn we eerst gaan wandelen voordat het te warm werd. Dit keer naar Buttermilk Falls State Park. Het was een mooie wandeling... met veel trappen! Beter dan een stairmaster!
Onder de bomen lag het vol met klein zwart gruis, dat bleek rupsenpoep te zijn. Er waren dan ook echt veel rupsen, wel van een ander soort dan die wij vorig jaar hadden. Als je stil stond kon klonk het net als kleine regendruppeltjes op de droge bladeren; dat waren allemaal de vallende poepjes. We hebben ons na de wandeling maar goed de haren uitgeschut :)






Buttermilk Falls State Park

Voor het eerst sinds we hier wonen zijn we naar de optocht geweest die het startsein is voor het Ithaca Festival. Het was heel leuk. Er waren dit jaar meer dan 90 groepen. Hoe moet je die optocht nu omschrijven? Het is eigenlijk alles Ithaca. Gekke dingen, leuke dingen, en bijna elke groep en vereniging is wel vertegenwoordigd, inclusief veel scholen.
Hier een kleine greep uit wat er allemaal langs kwam.

Het kleine politie autootje beet de spits af.




Er zijn ook gewone politie auto's hoor.




De steltenlopers.

De Ithaca drum circle.

De kindertuinen.


Iemand met een ligfiets.


De SPCA, dierenopvang.

Dieren ziekenhuis.

Peru was ook vertegenwoordigd. (Mexico ook, maar die foto's zijn niet goed geworden)

Goede muziek van de Montesori school leerlingen.

Volvo Ballet (goede reden voor de mannen om ook tutu's aan te doen). Een groepje oude Volvo fanaten.


Deze honden moeten werken voor hun kostje.

De Ithaca eenwielersclub.


Een fietstreintje.



Hybrid bus.


Echt waar, Ithaca heeft een Compost Theatre.




De buikdanseressen.


De rode hoedjes dames waren ook van de partij.


De scooter club die het met de scooter naar het werk rijden in plaats van met auto wil stimuleren.


Een viool club.


Geen idee wat deze groep moest voorstellen.


Een kruiwagen dansje.

De 4H hondenclub.
Op het commando "sit" gingen ze allemaal mooi zitten.


De vliegclub.

We hadden de donkere wolen al aan zien komen, en opeens een knal, en de dikke druppels begonnen te vallen. We lieten de rest van de optocht voor wat het was en gingen snel naar de auto. Het kwam er opeens met bakken uit, en op weg naar huis was de politie stukken overstroomde weg af aan het zetten. Vreemd genoeg had het thuis bijna niet geregend.

Dit weekend zijn we even weg...