Slapende pup=hoge cuteness factor

Lief he?

Ze is zo klein dat het buiten in de sneeuw veel te koud voor haar is. Ik had haar mee naar buiten genomen om haar behoefte te doen, maar ze begon meteen te bibberen. Haar pootjes zijn ook nog zo zacht, er zit nog geen eelt op.
Ze heeft wel tamelijk goed door waar ze binnen op wegwerpdoeken mag plassen.

's Nachts voelt ze zich zo alleen en zit ze af en toe te janken. Vannacht heb ik haar hokje naast ons bed gezet en zo kon ze ons horen snurken en was ze veel stiller.

En toen waren er 3

Kibbels zat gisteravond weer klaar in de tas om met Tim mee te gaan:


Heeft ze een voorgevoel?

Die foto van gisteren?
Dat was puppy eten voor haar:


Een naam heeft ze nog niet.




Yep Bitz. Ze komt bij ons wonen.






5 minuten na aankomst sliep ze. Kibbels waakt.

We zijn gek zie ik sommigen al denken. Een beetje wel misschien.
Een paar weken geleden kwam ik thuis, en Micky zat naar bruine labrador puppies te kijken op de computer. Onze puppy zei hij. Ik had het toen nog niet door dat hij het meende. Hij had al tegen zijn collega gezegd dat we een van hun puppies zouden nemen. Zomaar. Och een beetje heb ik wel tegen gesputterd maar niet veel. We hadden al een keer tegen elkaar gezegd dat we een keer een puppy erbij zouden nemen, alleen dacht ik niet dat het zo snel zou zijn. Ik geloof dat Micky een beetje last heeft van het langzaam leeglopende nest.
Dus vanmiddag werd puppy gebracht, en daar is ze dan. Nu nog een naam. Niels wil Muddles. Hm.

Eindelijk op bezoek

Soms kan het erg lang duren wanneer iemand zegt 'kom een keer aan', voordat het er eindelijk van komt. A is een verpleegkundige die ik een jaar geleden ingewerkt had en inmiddels op de eerste hulp werkt. Vorig jaar zei ze al eens dat ik maar eens moest komen kennismaken met haar drieling. We hadden een keer afgesproken en toen was ik het helemaal vergeten. Vandaag ben ik dan eindelijk bij haar geweest. Twee van de drie kinderen waren thuis, het zijn alle drie meisjes, 2 jaar oud, en levendig. Grappig zoals ze meteen met me kletsten en op de schoot klommen. Zei ik al dat ze erg levendig zijn? Moet natuurlijk ook, anders is het niet goed.

Na dat bezoek ben ik een uurtje gaan skien. Terwijl het zuiden nu een grote sneeuwstorm krijgt, krijgen wij er niks van. Wat ze daar krijgen lijkt op wat we hier met de blizzard in '93 hadden. Maar wat ik met de beelden van lege winkels afvraag: heeft niemand er voor 3 dagen eten in huis dat er opeens zoveel ingekocht moet worden?

Bij Greek Peak hoorde ik een lift operator zeggen "We need a north easter." Laat maar wat deze kant opkomen! Ik wil nog met een collega gaan langlaufen, maar er ligt niet genoeg sneeuw. Het skien was weer even fijn. Leuk ook hoe je altijd aanspraak hebt in de lift.

Daarna heb ik Tim opgehaald in Cortland. Gewoonlijk doet Micky dat, maar ik was deze keer in de buurt. Bart was er ook, misschien komt hij morgen even naar huis. Waarom morgen? Hier is een hint:

Vossenvoetjes

Werken... lessen... stage... moe. Bleh! Af en toe wil ik ergens onder een steen kruipen en er niet meer uitkomen.

Maar lopen door de sneeuw maakt me weer blij.




Bevroren sap in de melkflessen.


Achter in de tuin heeft een vos gelopen. De pootafdrukken zien er zo schattig uit. Schijn bedriegd. We houden de kippen maar mooi binnen! De buurman is er laatst 4 kwijtgeraakt.

Tim gaat weg, en hij neemt mee....

Kibbels ging zich een nestje maken in Tim's tas, en Tim pakte haar op.


"Ik wil mee naar college!"
Ze laat zich alles altijd zo wel gevallen.

Omdat het bijna carnaval is, was ik wat aan het rondneuzen, en daar zie ik pa opeens in een Youtube filmpje. Het is de kinderoptocht van Kessel, pa zie je alleen in de eerste paar seconden in zijn bobby pet en oranje hesje. De kinderen lopen ook ergens in de optocht maar ik herken ze niet. Grappig om dit opeens te zien!

Koud!

Het is koud. Erg koud. Zo koud dat mensen hun huis niet eens uitkomen om naar de eerste hulp te gaan. Of in ieder geval dat denken we, hoe zou het anders komen dat onze beddenbezetting zo laag is in deze tijd van het jaar. Of is het de stilte voor de storm.
Onze afdeling bestaat uit 2 vleugels. Op noord kunnen 21 patienten (er waren er 14 vandaag), en op zuid kunnen 24 patienten (vanmiddag hadden we er nog 7). Dat betekende hulp sturen naar andere afdelingen, en verpleegkundigen afbellen. Ik voelde me er een beetje (nou ja, beetje veel) schuldig mee, maar ik ben zelf ook vroeg naar huis gegaan, wat toch wel erg fijn was. Tja, omdat ik charge nurse was had ik het zelf in de hand, maar ik had wel overlegd met iemand die het van me overnam.

Vanmorgen stonden er 2 herten langs de weg. Gelukkig sprongen ze weg van de auto. Vanmiddag hadden ze andere ideeen. Opeens sprongen er 3 tegelijk net voor de auto. Ik moest hard remmen om ze te missen. Micky wordt daar altijd boos over, maar als ik het niet gedaan had, had ik ze alle 3 op de auto gehad! Ze hebben het op me gemunt. Volgens mij staan ze me op te wachten!

Maple syrup

De sneeuw is allemaal opeens weggesmolten en dit was de beek maandag:


Een wilde rivier.

In het weekend hebben we de vuurvaste stenen in de brander gelijmd, en de schoorsteen op het schuurtje gezet. Maar goed dat Micky niet op het idee kwam om een foto van me te maken terwijl ik probeer te voorkomen om van een schuin aflopend metalen dak te glijden terwijl ik een gat maak voor de schoorsteen.

Deze week ben ik begonnen met fikkie stoken en sap inkoken.




Het begint te stomen.


De schoorsteen werkt goed.


De kippen houden me gezelschap.

Een paar dagen geleden was er een aflevering van "dirty jobs" op tv over maple stroop maken. Helaas staat niet de hele aflevering op indernet, maar hier een stukje. Het was me een hele productie met 4000 tappen! Niet te vergelijken met onze 10 (tot nu toe).