Voor zondagavond hadden we dus tickets voor Brian Regan. Micky had niet zoveel zin om te gaan, en hij overtuigde Tim om met mij mee te gaan. Dat wilde hij wel. Hoe vaak zal dat voorkomen dat hij nog met zijn ma op stap gaat. De voorstelling was in het State Theatre. Jaren geleden was het vervallen en zou het afgebroken moeten worden, maar een groep mensen heeft zich ervoor ingezet om het te renoveren. Gelukkig, want het is erg mooi. Tim was er toen hij ongeveer 3 jaar was een keer geweest. Daar wist hij natuurlijk niks meer vanaf. (Ha, toen kon ik ze nog meeslepen naar het ballet de Notenkraker).
De buitenkant ziet eruit als elk ander theater of bioscoop. Dan kom je binnen, en is het alsof er een andere wereld opengaat. Ik kon geen goede foto maken, het was te donker, maar het is grandioos.
De voorstelling was leuk, en ook Tim heeft zich prima geamuseerd. We kunnen er weer even tegen met al dat comic relief.
Deze week was het Medical Surgical Nurses Week. Vorig jaar hebben we dit op onze afdeling voor het eerst gevierd. Het was iets wat ik toen voorgesteld had om te doen, en dit jaar is het zijn eigen leven gaan leiden. Heel leuk hoe iedereen een steentje eraan bijdroeg en hoe enthousiast iedereen was over onze "eigen speciale week". Alles wat gevierd wordt gaat hier met eten gepaard, en dat was deze week niet anders. We hadden allerlei lekkers. Voor volgend jaar heb ik wat andere ideeen, nog even tijd om eraan te werken. Samen met een collega hebben we een poster gemaakt die beneden bij het cafetaria kwam te staan. Het is de poster van vorig jaar, maar we hebben hem danig bij moeten werken qua foto's. Heel veel mensen op de foto's werken niet meer op de afdeling!
We hadden tevens een prijsvraag gemaakt, een vragenlijst en maandag zullen we de winnaars eruit trekken.
Ik had een uitnodiging gekregen om lid te worden van de "Honor Society of Nursing, Sigma Theta Tau. Die uitnodiging krijg je als je een goede student bent :) Jaren geleden kreeg ik die uitnodiging ook, toen nam ik lessen op Purdue, maar ik wist toen niet wat het was en heb het niet gedaan. Hoewel ik niet weet hoeveel ik er nu aan zal hebben, ben ik toch lid geworden. Gisteravond was de "induction ceremony" (introducerings ceremonie of zoiets) in Syracuse. Nog een paar andere collega's uit mijn ziekenhuis werden ook lid. Het was in het Renaissance Hotel, en aangezien we nog gratis hotelnachten tegoed hebben, wilde Micky graag een avondje in Syracuse blijven. Dus dat hebben we gedaan.
De introducering was leuk, wat speeches, en daarna werd iedereen om de beurt naar voren geroepen, werd er wat over je verteld, en kregen we een certificaat en een paars/wit koord dat we straks bij graduation (over een jaar of zo) om mogen hangen. Hierna waren er wat snacks, en hebben we met wat mensen gepraat. Grappig om een paar mensen te ontmoeten van onze online lessen. Die namen kennen we, en nu kunnen we er een gezicht bij zetten. Ook was er een ex-collega die inmiddels al bijna klaar is met haar master's. Heel leuk om haar weer te zien!
Het was om 7 uur voorbij, nog tijd genoeg om wat te gaan doen. Ik had voordat we thuis vertrokken snel op internet gekeken of er wat te doen was, en Wise Guys Comedy Club gevonden. De voorstelling van die avond leek me wel leuk, dus gingen we op zoek naar de club. Het was vrij snel gevonden, toen nog een paar rondjes via 1-richtingswegen zoeken naar een parkeerplaats die niet snel gevonden was.
De club had nog een paar kaartjes voor de voorstelling, gelukkig. Er bleek een restaurant bij te zijn, Traditions of Syracuse. Ik zie nu dat het in de top 10 van restaurants staat. We hadden wel honger en het menu zag er lekker uit, maar we hebben het zeker geen eer aangedaan door alleen maar een salade te bestellen. We hadden niet veel tijd voordat de voorstelling begon. Dus snel gegeten en toen naar beneden naar de kelder waar de comedy club is.
Ik ben nog nooit in een comedy club geweest, maar het ziet er net zo uit als op tv met die kleine tafeltjes en stoelen. Eerst was er een impersonator van popsterren, hij was echt leuk, maar ik weet zijn naam even niet meer. Daarna Preston Simpson, die leuk was, en Buddy Fitzpatrick die helemaal top was. Leuke humor zonder schunnig te zijn.
Dus, het was een hele leuke avond! Gek, nog nooit naar een comedy show geweest, en deze week heb ik net tickets gekocht voor een show hier in Ithaca morgenavond!
Halloween gaat me dit jaar een beetje voorbij. De kinderen voelen zich er te groot voor, de pompoenen staan hier onuitgesneden, en ik heb geen Halloween versieringen opgehangen.
Vanmorgen in de winkel waren verschillende kassameisjes leuk verkleedt, en op mijn werk hadden ze afgesproken om zich als football speler te verkleden. Dat is wel te doen; toen ik de kinderen laatst vroeg of ze iets voor Halloween wilden doen of zich op school zouden verkleden was het antwoord "nee natuurlijk niet", "waarom verkleedt jij je niet voor Halloween op je werk" vroegen ze. Ik zei dat ik me slecht als grim reaper kon verkleden op mijn werk. Daar had ik wat gezegd! De grappen waren niet van de lucht: "stel je voor dat je in je grim reaper kostuum een kamer oploopt, en dan zegt, o nee, verkeerde kamer." En zo verzonnen ze nog meer situaties, we hebben hard gelachen.
De kinderen konden altijd zo'n leuke kostuums verzinnen, die ik dan moest zien te maken. Bart's "dragon lord" was een uitdaging, want wat is in hemelsnaam een dragon lord? Het bleek een draak met cape te zijn. Het kostuum werd leuk, compleet met een grote drakenstaart met hoorntjes. Niels wilde een keer "alien" zijn, en hij was heel specifiek hoe het moest worden. Frustrerend voor mij om dat te snappen! Het werd een ruimtewezenkostuum van zilver glitterstof, met een muts zodat hij een heel groot hoofd had.
Power rangers, Batman, kikker, spook, Dracula, Teenage Mutant Ninja Turtle, gewone Ninja (compleet met draak op de rug getekend), of grim reaper; ik ze allemaal gemaakt. Het makkelijkste kostuum (en heel grappig) had Niels een keer. Ik had nog een panterpakje van carnaval in Nederland, en Niels wilde Beanie Baby zijn. Ik heb een groot label label aan het pakje gemaakt, compleet met rijmpje binnenin, en klaar. Hij was zo blij, maar helaas ziek met Halloween dat jaar. Ik kan die foto nu niet vinden, maar hier een andere uit de oude doos:
Tim in mijn heksenkostuum, Bart in Micky's uniform, want "military man" wilden ze ook wel eens zijn.
Bart had dit weekend voor het eerst vrij sinds mei! Wow, hoeveel hij gewerkt heeft dit jaar met school, werk en internship! Petje af! Hij vierde dit weekend met in Cortland blijven en niet thuiskomen. Ik dacht dat hij wel grootse plannen had, maar nee, hij moest leren voor een examen zei hij....
Micky, Tim en ik zijn vandaag naar een alpaca show in Syracuse geweest. Niels had geen zin om te gaan. Jammer, hij zou heb ook wel leuk gevonden hebben.
Honderen alpaca's waren er, van heinde en ver, sommigen helemaal uit Ohio en Vermont. Van het showen van de alpaca's hebben we niet zo gek veel gezien. Het zegt ons nog niets waar de jury allemaal op let. Er werden wel flink lintjes uitgedeeld aan alle winnaars.
Klaar voor de show.
Het is een hele eer om te winnen in zo'n show, en dan kunnen de babies van die alpaca's nog duurder verkocht worden. Want duur zijn ze!
2 soorten alpaca's; boven Suri's met lange haren die op 'dreadlocks' lijken, ze worden maar elke 2 jaar geschoren. Beneden Huacaya, met teddy-beertjes wol die elke voorjaar geschoren wordt.
Ze maken zo'n lieve geluidjes!
Het zijn beestjes die zich niet zo graag laten aaien, terwijl ze er zo zacht en lief uitzien. Ze zijn heel nieuwsgierig en komen meteen even kijken wat je aan het doen bent met die camera.
We hebben met verschillende eigenaren gepraat en weer van allerlei dingen bijgeleerd. Het was leuk om er rond te lopen!
Vanmiddag hebben we nog even verder gewerkt aan ons hutje. Micky en Niels hadden gisteren aan het dak gewerkt, met Niels die het meetwerk deed. Hij had heel goed mee geholpen, dus ik zal maar niks zeggen dat er wat dingen scheef zijn. Mijn ideeen over hoe het moet en die van Micky komen niet altijd overeen. We zullen zeker nooit een huis samen bouwen! Dit hutje is wel een goede oefening voor (hopelijk een keer) een alpaca schuurtje!
De verplichte inentingen voor New York's gezondheidszorgwerkers zijn definitief van de baan. Nou ja, voor dit jaar dan, wie weet wat ze volgend jaar weer verzinnen. Het is geschrapt, niet omdat er zoveel protesten waren, maar omdat er te weinig vaccin zal zijn.
Afgelopen weekend zijn we begonnen met hout ruimen, en het lijkt alsof we nog niks gedaan hebben. Je kunt in ieder geval weer het kippenhok bereiken zonder over de boomstammen te hoeven klimmen.
Het geraamte van onze sugar shack staat ook. Vanmiddag zou Micky vrij nemen en zouden we het dak erop maken. Helaas werd het opeens druk op zijn werk en tegen de tijd dat hij thuis kwam regende het. We hebben er een zeil over gegooid, hopelijk blijft het een beetje droog.
De herfstkleuren zijn dit jaar al bijna voorbij voordat ik tijd gehad heb om ervan te genieten. Er is nog wel wat kleur te zien, en vooral op de iets warmere plekjes.
