dinsdag, september 29, 2009

Scholarships

Tot nu toe doen onze jongens het prima. Bij het opvoeden komt een heleboel geluk en een beetje wijsheid kijken, en je kunt alleen maar het beste doen wat je op dat moment denkt dat het beste is. Daarna is het maar hopen dat ze goede beslissingen nemen. Ik weet ook dat het feit dat ze het nu zo goed doen geen garantie is dat dit altijd zo blijft.

Dus... hoe vertel je over iets waarop je trots bent zonder teveel op te scheppen. Alle drie halen ze regelmatig de honor roll. Hiervoor moet je minstens een grade point average (GPA) hebben van 3.0 (uit 4.0). Op universiteiten is er de Dean's list, waar je minstens een GPA van 3.5 moet hebben en een bepaald aantal credits. Bart en Tim hebben dit allebei al eens gehaald. Tim had een uitnodiging gekregen om lid te worden van een honor society. Die krijg je niet zomaar. Op aandringen van Micky en mij is hij lid geworden. Je weet maar nooit waar het goed voor zal zijn.

Daar bovenop heeft Tim nu 2 scholarships gekregen van de TC3 Foundation. Vanavond zijn we naar de uitreikingsceremony geweest. Hij kreeg 2 computer gerelateerde scholarships, en hij mag zijn ma wel bedanken die hem achter de veren zat om de aanmeldingen voor de scholarships te doen. Niet aangemeld is ook niks gekregen. Hij moest er aanbevelingsbrieven voor hebben, en een kort essay schrijven. Kort was het zeker: hij schreef geloof ik 3 zinnen over zijn doel in het leven. Goed zijn best doen in de studie en een goede baan krijgen.
Hij heeft vorig jaar ook wat aanmeldingen voor scholarships gedaan en niks gekregen, dus ik begrijp ook wel dat hij er dit jaar geen zin in had. Sommige aanmeldingen zijn best veel werk om te doen. Dit waren echter weer andere scholarships dan vorig jaar waar hij voor in aanmerking kwam.

Er werden scholarships gegeven door een stuk of 40 bedrijven of organisaties, in de totaalwaarde van $80.000, niet misselijk. Sommige organisaties gaven meer dan 1 scholarship weg. Er zijn allerlei bedrijven, maar ook mensen die als een herdenking aan een overleden geliefde een scholarshipfonds opgezet hebben.

Ik had verwacht dat we als publiek op de tribune zouden zitten, maar er waren in een grote zaal tafels neergezet, en er was wat te eten en drinken. De speeches waren allemaal kort (gelukkig). We zaten aan een tafel met een vertegenwoordiger van de scholarships van Tim en nog een vrouw die ook een scholarship kreeg. Deze vrouw is Koreaanse, heeft hier 2 tienerzonen, en gaat naar school terwijl haar man nog in Korea is. Ze doen dit voor hun kinderen zodat ze een goede scholing zouden krijgen. Nou, je hoort zoveel over de Amerikanen versus de Aziaten en dat we achter liggen in de scholen, maar dan hoor je zo'n verhaal en dan denk ik dat het hier wel meevalt als je ziet wat een gezin ervoor over heeft.

Opvallend in de leerlingen vanavond was dat de leeftijden van de scholarship ontvangers erg varieerden. Van jonkies rechtstreeks uit high school tot een paar 50 plussers. Je bent nooit te oud om te leren!

Labels: ,

5 Comments:

Blogger Ymkje said...

Heerlijk dat jullie jongens het zo goed doen, daar mag je inderdaad best trots op zijn! Ik begrijp nog niet alles van het schoolsysteem en de scholarships hier, maar super dat jullie zoon er twee kreeg.

8:59 p.m.  
Blogger Petra said...

Hey wat goed zeg. Niet geschoten altijd mis toch? Dat blijk maar weer! Die zijn mooi binnen!

En inderdaad je bent nooit te oud om te leren. Ik zet voor mezelf nu al een aantal jaren een doel om elk jaar iets nieuws te leren. Niet altijd even ingewikkeld, maar wel om je in dingen te blijven verdiepen. Dit jaar was het Medische terminologie en heb gisteren mijn test gedaan. Zo blijft die grijze massa een beetje in actie ;-)

12:23 p.m.  
Anonymous Bianca (Hollandranch) said...

Het is voor mij een beetje abracadabra wat je schrijft maar super dat ze het zo goed doen, daar mag je zeker trots op zijn (en zij ook natuurlijk ;-)

Ik heb altijd vage plannen om ooit (heel erg ooit) nog eens chinees te leren. Lijkt me zo super als je die chinese tekens kunt lezen ipv dat het (zoals nu) eruit ziet voor mij als een stel tekeningen.

7:06 p.m.  
Anonymous www.vandijkjes.punt.nl said...

Je mag er inderdaad best trots op zijn. Lang niet alle jeugd doet het zo goed. Als ik voorbeelde soms om mij heen zie dan prijs ik me zo gelukkig dat mijn kinderen het wel goed doen. En dan kan je daar alleen maar blij om zijn want hoe je ook je best doet, je weet maar nooit.

Ik tol inmiddles van al de woorden scholarschip en wat al niet meer...

gr petra

8:54 p.m.  
Blogger Kasaka said...

Goed om eens een lekker trots blogje te schrijven, hoor! De kinderen kunnen tenslotte zo bloeien, omdat ze een veilig en liefhebbend thuis hebben (gekend). Erg fijn, die scholarships! Gefeliciteerd!

7:50 p.m.  

Een reactie plaatsen

<< Home

Who links to my website?